Ik had mij eind augustus aangemeld voor een initiatief waar ik via facebook op werd geattendeerd.
Een keer per maand organiseert Club She Talk een avond, waar vrouwen, vrouwen kunnen ontmoeten voor bijvoorbeeld vriendschap en/of relatie. Het was vanaf gisteravond voor het eerst met een nieuw concept, waarbij er 3 gespreksrondes zijn van 20 minuten, waar je met behulp van door de organisatie opgestelde vragen, met een dame in gesprek gaat. Het had dus een beetje het idee van een soort speeddate.
Ik arriveerde om 20.00 uur al bij het Sebastian's hotel op de Keizersgracht 15 in Amsterdam. Omdat ik pas rond 20.30 uur werd verwacht, ben ik eerst maar een wandelingetje in de omgeving gaan maken.
Toen ik binnenkwam werd ik door Miranda al hartelijk welkom geheten. Ik werd voorgesteld aan de reeds aanwezige dames. Uiteindelijk waren er ongeveer 26 dames. De gemiddelde leeftijd lag tussen de 40 en 60 jaar. Ik was van te voren erg bang, hoe er op mij gereageerd zou worden. Ik voldoe wellicht niet aan het plaatje, zoals de gemiddelde lesbische vrouw haar partner wil zien. En ik zag het al helemaal voor mij dat als er een gesprekspartner gekozen moest worden, ik als laatste zou overblijven, maar dat viel gelukkig 100% mee. Een dame die naast mij zat en zich had voorgesteld als "Nick", stelde al snel aan mij voor om met elkaar in gesprek te gaan. Voor de eerste gespreksronde gingen we naar een andere ruimte. Er bleek helemaal geen briefje met vragen te liggen, dus we gingen gewoon open ons gesprek in. Nick had voor dat ze mij had gevraagd om het eerste gesprek in te gaan, gevraagd hoe de "scene" in Haarlem was. Tja, daar sta je dan met je mond vol tanden, want ik heb geen flauw idee hoe de scene in Haarlem is. Ik ben er nooit geweest. Ik vertelde haar al direct hoe het met mij zat.
Ze had hier al een idee van en vond het moedig van mij, dat ik hier naar toe was gekomen.
We hebben een leuk en open gesprek gehad, waarbij ze een paar leuke opmerkingen maakte, zoals dat ik een mooi vrouwelijk gezicht heb en dat ze mijn naam "Esther" goed bij mij vond passen.
Zelf was ze vandaag met haar partner hier naar toe gegaan, omdat ze het gewoon leuk vindt om nieuwe mensen te ontmoeten.
Bij het einde van deze eerste gespreksronde werd ik aangesproken door een andere dame, die met mij graag in gesprek wilde. Dat bleek Mona te zijn, die ook al een idee van mijn transachtergrond had.
Zij had in het verleden ook veel met transgenders te maken gehad, dus ze wist er het nodige van.
Ook voor het derde gesprek hoefde ik geen moeite te doen. Bij de bar, werd ik gevraagd door Irene, een hoger opgeleide vrouw. De vraag op een van de kaartjes was wat hilarisch: "Wanneer heb je je voor het laatst volledig aan iemand overgegeven en hoe was dat". Deze vraag hebben we toch maar even gelaten voor wat het was.
Na afloop was het nog gezellig borrelen. Wat ik erg grappig vond om te horen, was dat toen we het met enkele dames over de leeftijdsgroep voor deze gespreksavond hadden, dat een van de dames tegen mij zei: "maar jij bent volgens mij nog geen veertig". Kijk , dat is toch weer een enorme opsteker. Zie je wel, ik ben helemaal niet uit 1966. Mijn ouders hebben een verkeerd jaartal op mijn geboortekaartje geschreven.
Bij het weggaan, werd ik ook op de Garbo for women feesten geattendeerd. Maar dan moest ik wel iemand mee nemen, anders is het niet zo leuk. Nou, wie weet, kan ik daar ook nog eens naar toe.
Van Nick kreeg ik bij het weggaan 3 zoenen en ze hoopte dat ze mij nog een keer zou ontmoeten.
Ik vond het een prachtige avond en ben heel blij dat ik deze stap gezet heb. Ik ga mij zeker voor de volgende bijeenkomst weer opgeven en misschien moet ik de lesbische scene toch maar eens wat verder gaan verkennen. Volgens mij gaat dit voor mij veel mogelijkheden en contacten opleveren.
 |
| Het is vandaag Red Dress Day! |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten