We verzamelden eerst in de nabijgelegen lagere school, waar we wat zang en ontspanningsoefeningen hebben gedaan. Dit was al erg leuk en grappig om te doen. Daarna liepen we naar het kerkje, waar ons "voorprogramma" kennelijk iets was uitgelopen. Ons optreden verliep niet vlekkeloos. We hebben onze muzikale begeleiding op cd en helaas bleek de hi-fi installatie van de kerk van erg blikkerige kwaliteit. Daardoor ging ons concert ook een beetje de mist in. Al hoewel onze dirigente Michelle tegen mij zei, dat wij wel goed gezongen hadden. Maar iedereen was het erover eens dat ons optreden in juni, een stuk beter was geweest. Ik was zelf aangenaam verrast dat ik van enkele koorleden complimenten kreeg over mijn zang. Ze vonden mij erg toonvast en een prettige stem. Dat zijn toch cadeautjes die ik graag ontvang. Het stimuleert zeker om met zingen verder te gaan. Leuk!
Na afloop zijn we met een grote groep op een terrasje bij de sluis van Spaarndam gaan zitten.
Maar goed dat ik een jas bij mij had, want het waas al behoorlijk fris.
Ik vind het zo prachtig dat ik echt een van de dames van het koor ben. En nog steeds heeft niemand aanleiding gegeven om het over mijn transachtergrond te hebben. Ik kan mij toch echt niet voorstellen, dat ze dat niet vermoeden. Er wordt in ieder geval niet naar gevraagd of naar gevist. Het geeft mij een gelukkig gevoel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten