Toch een beetje nerveus vandaag voor mijn eerste openbare optreden midden het centrum van Haarlem tussen het winkelend publiek.
Gelukkig zat het weer vandaag erg mee, het was zonnig en een prettige temperatuur.
Rond 13.20 uur arriveerde ik op het proveniersplein (t.o. het proveniershuis in de Grote Houtstraat).
We hadden een prachtige plek om op te treden, er lagen allemaal terrasjes om ons heen.
Publiek dus verzekerd. Nadat de apparatuur was aangesloten en iedereen was gearriveerd, nam Michelle ons mee naar haar huis, die midden in de stad woont. Bij haar voor de deur is een rustig steegje, waar we in alle rust konden inzingen. Om 14.00 uur begonnen we met onze setlijst.
Er verzamelde zich aardig wat publiek om ons heen. Leuk om te zien dat mensen echt genoten van ons optreden en begonnen mee te zingen. Ik had mij goed voorbereid, zodat ik geen teksten meer nodig had, om op te kijken. De acht liedjes kende ik inmiddels helemaal uit het hoofd. Daar kreeg ik veel complimenten voor. Ook werd het moedig gevonden dat Wilma en ik, zo kort na onze intrede bij het koor, een optreden al aandurfden.
De setlijst was in deze volgorde: Angel of the morning, Losing my religion, Try, Marry you, I wanna hold your hand, Alone, Got to get a message to you, Let her go.
Toen was het alweer afgelopen. Jammer dat we niet voorbereid waren op toegiften.
Na afloop zijn we op een nabij gelegen terras nog wat wezen drinken, waarbij wij van het café, gratis bitterballen kregen aangeboden als dank voor ons gratis optreden. (die ik niet heb genomen, want ik ben aan de lijn).
Toen ik daar tussen mij medekoorleden stond, voelde ik mij helemaal op mijn gemak.
Misschien was ik toch ook een beetje bevreesd, dat mijn presentatie zou opvallen, maar daar heb ik niets van gemerkt. Vreemd toch eigenlijk hé? Je voelt je nog lang niet passabel genoeg, maar aan de andere kant er is niemand die verder iets opmerkt of laat blijken.
Mijn medekoorleden en de dirigente Michelle zijn ook allemaal zo aardig, dat het voelt als een warm bad. Woensdag is alweer de laatste avond van het seizoen.
Wat zal ik het koor in de weken daarna gaan missen, zeker weten. Wat dat betreft mag het van mij weer snel 24 augustus zijn als het nieuwe seizoen gaat starten.
Mijn witte blazer, kon ik bij thuiskomst meteen in de was doen. Vreselijk wat is wit besmettelijk.
Ik stond onder een boom en dat was dus goed te zien aan het jasje.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten