Retrospectie

Het is alweer meer dan twee jaar geleden dat ik mij  als Esther openbaarde.
Mijn nieuwe leven begon met de regels:
"Afgelopen nacht nam ik een besluit. Mijn naam is Esther van Santen en ik ga ervoor. Dit wordt mijn verhaal. Mijn queeste naar een nieuw begin.

Ik ben opnieuw geboren. Op 25 april 2011 om precies te zijn op 44-jarige leeftijd.!"

Het ging hierna in een enorme stroomversnelling. Mijn eerste stap was richting Mariposa, waar ik een afspraak had gemaakt om pruiken te passen. Dat liep al direct fout, toen Mary van Mariposa dacht dat ik voor een "mannenpruik" kwam. Ze gaf mij een catalogus met modellen die niet de bedoeling konden zijn. Wist ik veel, dat ik mij al direct met "Esther" had moeten voorstellen? Na dit misverstand was het ijs snel gebroken. Ik zag mij in de spiegel en er openbaarde zich een vrouw, waarbij ik wist dat ik de juiste beslissing had genomen. Een paar weken later was ik opnieuw bij Mariposa, maar dit keer voor een fotosessie. Ik werd aangekleed en opgemaakt als vrouw en tussen 11.00 en 15.30 uur was alle aandacht voor mij alleen. 

2011

Wat voelde ik mij fantastisch. Ik wist dat ik dit leven wilde. Het deed pijn om de kleren weer uit te doen en weer als man de deur uit te moeten. Al hoewel. Ik had stiekem al veel aangepast. Ik droeg al damespantalons, damessokken, damesslips en singlets. Zelfs mijn jas was van de damesafdeling. Alleen mijn schoenen en mijn overhemd maskeerden mijn identiteit. 

Ik had destijds een prioriteitenlijstje gemaakt met actiepunten die ik allemaal moest afwerken om mijn doel te bereiken. Daar stond puntsgewijs op vermeld wat mijn volgende stap moest zijn.

Dat lijstje werd binnen een half jaar grotendeels afgewerkt.

In juli waren mijn collega's op kantoor helemaal op de hoogte. Dat werd in stroomversnelling gebracht toen ik mijn begeerde gaatjes liet schieten. Ik verlangde zo enorm naar het dragen van oorbellen, dat ik dacht dat ik dit wel al kon doen. Toen ik met oorknopjes op mijn werk kwam, leverde dat zoveel ophef op, dat ik niet lang daarna het aan het einde van een workshop die ik  aan mijn collega's gaf, mijn coming out had gedaan. De reacties waren hartverwarmend en het was voor mij een aangename verrassing dat ik zelf het moment mocht bepalen, wanneer ik voortaan als Esther op het werk zou komen.

Het was een droom die voor mij werkelijkheid werd. Echt letterlijk, want voor mijn coming out droomde ik vaak over dit soort momenten. Zo zie je maar dat dromen echt niet altijd bedrog zijn.

In de afgelopen twee jaar, heb ik nog geen moment spijt gehad van mijn beslissing. Sterker nog, ik heb het gevoel dat ik sinds twee jaar pas echt leef!

2013