Over het algemeen gaat het best goed met mijn stem. Ik kan het nu een hele dag volhouden om mijn meest vrouwelijke stem te gebruiken. Het helpt en het geeft meer zelfvertrouwen. Behalve dan als ik via de telefoon toch weer met "meneer" wordt aangesproken, dan baal ik weer vreselijk. Toch zit er absoluut verbetering in en ook mijn collega's merken het.
Maar om mijn vrouwelijke stem weer even te vinden heb ik als hulpmiddel mijn I-phone, waarop ik een stukje ingesproken tekst heb staan. Na even deze stem gehoord te hebben, heb ik de juiste toon weer te pakken. Vanmorgen leverde dat even een klein gênant momentje op, toen ik de koptelefoon niet goed erop had aangesloten. Mijn collega's konden toen even gezellig meeluisteren...
Gelukkig waren er nog geen cliënten in de buurt. Het leverde wat hilariteit op, maar echt erg is het natuurlijk niet. Iedereen weet hoe ik met mijn stem aan het stoeien ben. Ik hoop dat ik binnenkort ook geen hulpmiddelen meer nodig zal hebben en niet meer zou weten hoe ik anders moest praten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten