Eerste paasdag. 's Middags op bezoek bij mijn moeder. Er zit een heel gezelschap rond de tafel, waar mijn moeder ook zit. Ik kan er nog net een stoel tussenschuiven. Er is een nieuwe bewoonster bij gekomen en zij heeft enkele familieleden op bezoek. Even later komt er nog een mevrouw, die kennelijk bij het gezelschap hoort erbij en zegt: "hee, er is nog een mevrouw bijgekomen", hier mij mee bedoelend. Ze komt zich even later aan mij voorstellen. Ik probeer mijn stem zo overtuigend mogelijk te laten klinken. Mijn moeder heeft mijn pogingen om mijn stem aan te passen, niet in de gaten. Ze vindt het allemaal prachtig, al die mensen.
Een moment later wordt een fruitschaal op tafel gezet. "Wie wil er fruit?" vraagt de verzorgster.
Mijn moeder reageert direct: "mag ik een banaan?". Ik herinner mij direct weer, dat mijn moeder altijd erg van bananen heeft gehouden. De banaan wordt ook smakelijk verorberd. Ze is er nog steeds gek op. Met mijn moeder ga ik foto's kijken op de I-pad. Bij een foto waar ik in mijn vorig leven opsta met mijn vader, zegt ze "dat ben jij" wijzend naar de man die ik toen nog was.
Ik blijf het toch bijzonder vinden, dat het bij dementie kennelijk nog lang wel de persoonlijkheid herkend wordt en niet de verschijningsvorm. Ik sla mijn arm om haar heen.Wat is mijn moeder toch een lieverd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten