Ik moest vandaag een nieuw doosje openen. Er zijn zo'n 30 stuks inmiddels doorgeslikt. Tot mijn verbazing zat er nu maar 15 in het doosje. Nu had ik vrijdag Androcur gehaald, en hoewel er volgens de verpakking 30 tabletten in te horen zitten, zijn dat er weer 50... Nou ja, zal wel goed zijn. Als ik het maar tot de volgende controle red.
Daarnaast plak ik 2 keer per week een doorzichtinge pleister op mijn arm of been. En dit is voor de Oestrogeen die dan door het bloed opgenomen wordt. Daar lijk ik wel voldoende voorlopig van te hebben. Ik heb ook nog een herhaalrecept voor nog 8 pleisters. (waarom ze die niet meteen meegeven, is mij een raadsel).
Regelmatig krijg ik gevraagd of ik al wat merk van de hormonen. De eerst volgende controle is in mei en dat is omdat je na 3 maanden pas echt kan meten of de hormonen effect beginnen te krijgen.
Toch lijk ik de eerste "verschijnselen" al te ervaren. Toen ik met de Cyproteron Acetaat begon, had dit bij mij direct effect op mijn geslachtsdeel. Sindsdien heb ik geen erectie meer kunnen krijgen en ben ik door het slikken van deze pilletjes waarschijnlijk ook onvruchtbaar geworden.
De Oestrogeen lijkt ook te werken, want sindskort merk ik dat mijn "tepels" gevoeliger zijn geworden. Ik ben daar heel blij om, want er gebeurt nu wat. Het zou toch prachtig zijn, als mijn borsten al zouden gaan groeien en ik de "vulling" niet meer nodig zal hebben. Ik heb begrepen dat ik mij geen illusies hoef te maken en dat de kans hierop niet zo heel groot zal zijn. Als ze een beetje groeien, mag ik al heel blij zijn en kan mogelijk pas na 3 jaar voltooid zijn. Maar goed, wie weet heb ik aanleg en dat zou erg fijn zijn.
De hormonen zouden ook kunnen werken op de emoties. Nu is het gelukkig niet zo dat ik om elk wissewasje de tranen de vrije loop laat gaan, maar ik merk wel dat het minder moeite kost om te huilen. Misschien verbeelding, maar mogelijk dat dit toch wel invloed heeft.
Verder heb ik wat onrustige nachten gehad, maar of dit toe te schrijven is aan de hormonen is natuurlijk niet te zeggen.
Ik besef dat mijn lichaam best wel wat te verduren krijgt. De "natuurlijke" mannenhormonen worden onderdrukt en er wordt op een "onnatuurlijke" wijze vrouwelijke hormonen toegediend. Dit zal best wel wat doen met lichaam en geest.
Benieuwd hoe dit in maand 2 zich verder gaat ontwikkelen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten