Toch besloot ik om verschillende collega's maar wel aan te spreken. De eerste was Judith. Ik vroeg "Hoi Judith, ken je mij nog?" Ze keek mij wat verbaasd aan en pas toen ik vertelde wie ik was, zag ze het pas. Wat ik wel heel leuk van vond. Was dat ze zei dat ze er niet van opkeek. Ik had altijd al wel een vrouwelijke kant. Kijk zo'n opmerking doet erg goed. "Mary" kwam mij in de aula tegen en had mij gezien. Ik had iets bekends maar ze kon het nog niet plaatsen. Pas na 1,5 uur bedacht ze dat ik het moest zijn. Ze had het voor de zekerheid nog aan iemand anders gevraagd die het haar kon bevestigen. Later toen ik haar tegenkwam wilde ze mij toch nog even vertellen, dat ze het heel goed van mij vond en dapper dat ik gekomen was.
Ook "Jacqueline" reageerde niet eens verrast toen ik haar aansprak. Van "Daniëlle" kreeg ik een opbeurende opmerking dat ik er als vrouw veel beter uitzag dan dat ik als man was. Ook de mannelijke collega's "Frenk" en "Marinus" reageerden positief. Kortom een heerlijke dag en niet alleen vanwege de workshop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten