Junk

Sinds februari gebruik ik androcur voor de onderdrukking van de testosteron en pleisters die een dagelijkse hoeveelheid oestrogeen toedienen. Met deze pleisters kan ik een halve week doen en ik kan er ook rustig mee onder de douche. Tot dusver nooit een probleem mee gehad, tot vanmorgen..
Ik kies meestal een plekje op mijn bovenbeen of ter hoogte van mijn heup. Dit keer koos ik mijn linkerbovenbeen. Niets aan de hand totdat ik opeens merk dat de pleister los zat. Er zat helemaal geen plakkracht meer in, zodat ik noodgedwongen een nieuwe pleister moest aanbrengen. Dit keer maar weer op mijn heup. Ik vermoed dat het door zweetvocht komt. Vanmorgen heb ik wat lichamelijke inspanning gedaan, terwijl het ook vrij warm was. Het zweet voelde ik langs mijn lichaam vloeien. Vermoedelijk kon mijn pleister daar niet tegen en raakte los.
Ik check meteen mijn hoeveelheid androcur en pleisters en merk dat ik op zich nog ruim voldoende voorraad heb, mits dit niet veel vaker gaat gebeuren natuurlijk.
Binnenkort ga ik toch maar wel weer langs de apotheek om mijn herhalingsrecept te verzilveren.
"Wat ben ik toch eigenlijk een junk", besef ik.  Mijn hele leven zal ik afhankelijk zijn van recepten die mij voorgeschreven worden, zelfs na de operatie. Het idee, dat de hormonen mij onthouden zouden kunnen worden, geeft mij al een licht paniekgevoel. Ik heb mijn dagelijkse shot nodig. Het liefst zou ik kilo's voorraad al in huis willen hebben. Gewoon voor de zekerheid...