Als ik voor het eerst ergens naar toe ga, ben ik meestal ruim op tijd. Dus ik was al een half uur voor de afgesproken tijd al gearriveerd. Eerst maar even wat tijdschriften kijken in de stationkiosk, om daarna rustig te wandelen richting het adres van de oefenruimte van het popkoor. Ik was de eerste die arriveerde, maar ik twijfelde opeens over het adres. Het toegangshek had er namelijk een slot op zitten. Al snel arriveerde een vrouw die zich erover verbaasde dat het hek op slot zat. De dirigente Michelle zou er al moeten zijn. Affijn, ik maakte al snel kennis met verschillende koorleden die allemaal keurig gingen wachten voor het hek en gemopper over waar Michelle bleef. Ik was niet de enige die vanavond voor het eerst kwam, ook Wilma kwam vanavond voor het eerst kijken.
Opeens kwam Michelle achter het hek tevoorschijn. Bleek dat het slot op het hek, makkelijk te verwijderen was. Ja, dat kon ik natuurlijk ook niet weten. Je verwacht niet dat er een slot op het hek zit. Na deze verwarring, gingen we een ontmoetingsruimte in, waar nog wat tafels aan de kant moesten worden geschoven. Michelle vroeg aan Wilma en mij, welke stem wij zongen. Ze hebben 4 indelingen van laag tot hoog. Ze stelde voor om bij verschillende groepen vanavond te staan en te kijken welke groep het beste bij onze stemmen zou passen. Ik had al snel door dat ik beter niet met de lage stemmen kan meedoen. Na de pauze ben ik snel een groep opgeschoven. Misschien nog wat aan de lage kant, maar veel beter dan groep 1. Toch verbazend dat er zoveel vrouwen zijn die met lage stem kunnen zingen. Wilma koos bijvoorbeeld wel voor groep 1. In de pauze heb ik kennisgemaakt met een paar leuke vrouwen, waarvan ik tot mijn schande, de naam al weer ben vergeten.. Ik begreep dat er ook vaak na afloop door een groep nog een afzakkertje wordt gehaald in een nabijgelegen café. Kortom een gezellige club dames (er was slechts 1 heer vanavond aanwezig..). Wat ik vooral erg fijn vond, was dat ik als een normale vrouw werd gezien. Geen vreemde blikken of opmerkingen, maar ik deed mee als een normale vrouw. Ook Michelle liet niet blijken dat ze twijfels over mij had. Een prettig gevoel dat ik kennelijk passabel overkom.
En dan het repertoire van vanavond. Ik mocht bij anderen meelezen, want ik heb natuurlijk nog geen muziekmap. We begonnen met "Annie's song" van John Denver. Vervolgens "Better be home soon" van Crowded house. Ja die ken ik ook. Daarna kwamen nummers waar het koor kennelijk nog flink mee aan het oefenen was, want die nummers werden meerdere keren gezongen en onderbroken door aanwijzingen van Michelle. Soms moest er a-capella worden gezongen, en dan weer met muzikale ondersteuning. "Try" van Pink, "Let her go" van Passenger "Love you more" van Racoon, waren voor mij onbekende nummers. Dit waren ook best lastige nummers om uit te voeren. Met mijn individuele zangles ben ik gewend om de nummers helemaal te zingen. In een koor is het afhankelijk van in welke stemgroep je zit. Ik moet weer andere delen zingen dan de hoogste of de laagste stemgroep. Dat is wel wennen en zal veel oefening vergen. We sloten af met "Omarm me" van Blöf en "Let it rain" van Amanda Marshall.
Na afloop hebben Wilma ik ons gemeld bij Michelle om te zeggen dat we graag door willen gaan met koor. Zij zal de volgende keer een map meenemen voor de stemgroep waar we nu voor gekozen hadden. Ik twijfel eigenlijk nog, of ik niet stemgroep 3 aan zou kunnen, maar misschien is dat wat te hoog gegrepen en is stemgroep 2 voorlopig wat veiliger om in te starten.
Er wordt ook opgetreden. In september, 2 weken na de zomerstop van negen weken :-( doen we mee met Korenlint. Verder vroeg Michelle om suggesties waar we nog meer kunnen optreden.
Ik zag er van tevoren erg tegenop, om naar het popkoor te gaan. Altijd spannend hoe er naar je gekeken wordt en hoe het allemaal gaat. Maar na gisteravond ben ik alleen maar enthousiaster geworden en lijkt het mij erg leuk. Daarnaast vervul ik ook een belangrijke opdracht in mijn real life fase, namelijk volledig functioneren als vrouw. Met deelname aan het overwegend vrouwenkoor, heb ik aan deze opdracht een belangrijke invulling gegeven. Nu verder uitbouwen, door contacten uit te breiden, de andere vrouwen beter te leren kennen en wie weet zelfs hier vriendinnen te krijgen.
Een belangrijk station bereikt in mijn lange reis naar een volledige vrouw (zowel sociaal, psychisch als fysiek).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten