3 dochters en 1 zoon

Op deze 2de Pinksterdag heb ik mijn moeder bezocht. Met mijn moeder kan ik geen echt gesprek meer voeren. Daarom ben ik blij met mijn I-pad, want dan ga ik met haar foto's bekijken. Die foto's bekijken vindt zij prachtig. Ze zit geboeid te kijken, maar de personen op de foto's kent ze meestal niet meer.
Wel haar ouders, die herkent ze nog heel goed. Soms herkent ze mij ook, maar vandaag niet.
Ik had vandaag mijn kinderfoto's laten zien. Op deze foto's reageert ze met "wat een leuk kindje".
Bij mijn babyfoto's vertel ik haar dat ik dat ben. Hierop is mijn geslacht nog niet goed zichtbaar.  Bij de foto's waarop ik een duidelijk jongetje ben, houd ik mijn mond.  Er zit ook een foto bij dat ik als baby met mijn 2 zussen op te zien ben. Ik zeg "kijk drie zusjes", benieuwd naar haar reactie.
Geen blijk van herkenning. Voor haar is het vandaag een zwart gat. Zij weet niet wie haar kinderen zijn. Het lijkt erop alsof ze denkt: "3 dochters en 1 zoon? het zal wel".