Tracteren

Deze week werk ik voor het laatst als man bij mijn werkgever. Hierna 2 weken vakantie en dan kom ik terug als vrouwelijke collega. Voor iedereen een vreemde situatie en op mijn werk ben ik hierin wel een pionier. Mogelijk ben ik zelfs binnen het grote UWV de eerste transgender die als vrouw gaat werken. Wie weet dat mijn stap aanleiding voor anderen zal zijn om ook "uit de kast" te komen. Dat zou mooi zijn.
Het leek mij wel een goed idee om in deze laatste dagen te tracteren en de komst van Esther nog eens aan te kondigen. Mijn plan was om vlaai te gaan halen bij de Multivlaai, maar dit plan viel in duigen toen er 's ochtends al op taart werd getracteerd als dank van een reïntegratiebureau. Als alternatief heb ik toen 2 zakken met chocolaatjes gehaald bij de bakker en deze bij de koffieautomaat gepresenteerd. Een mailtje door de tent en iedereen (ook de medewerkers van de gemeente) was op de hoogte. De chocolaatjes vielen goed in de smaak. En ik kreeg een paar leuke reacties van collega's. Ze zijn allemaal erg nieuwsgierig naar 2 januari. Dat maakt natuurlijk de verwachtingen hoog gespannen. Zo loop ik nu al met het dilemma: wat trek ik aan op mijn eerste werkdag...

's Avonds naar Purmerend voor alweer de 7de LHE behandeling. Weer terug thuis trof ik een enveloppe van mijn ziektekostenverzekeraar ONVZ aan. Ik was in de veronderstelling dat dit eindelijk het antwoord op mijn brief van enkele weken geleden zou zijn, maar helaas... Het was de acceptgiro voor de volgende termijn.
Volgende week maar eens gaan bellen met ONVZ.