Vanmiddag weer richting Zeist geweest om mijn moeder op te halen om dan een kopje koffie bij mijn broer en schoonzus te drinken. Het wordt wel steeds lastiger om haar mee te nemen. Ze is erg onrustig en wil al weer snel terug naar "huis". Al hoewel zij niet weet waar haar "huis" is. Toen we haar terugbrachten was ze overtuigd dat ze daar niet woonde. Op de zaal teruggekomen, was dat volgens haar niet haar thuis, want haar man was er immers niet... (mijn vader is in 2002 overleden). Dementie is een afschuwelijke ziekte en een langzame manier van afscheid nemen. Gelukkig was ze weer redelijk op haar gemak, toen ze weer plaats nam in de groep.
Die nieuwe pruik blijft toch nog erg wennen. Om te voorkomen dat iedere keer haren in mijn gezicht waaien, dacht ik dat mooi op te lossen door er clips in te doen. Maar dit werd door mijn schoonzus resoluut afgewezen.
Veels te "kleine meisjes" achtig vond ze. Nu heb ik natuurlijk wel het excuus dat ik die periode gemist heb en alsnog wil inhalen.., maar toch maar geen clips in mijn haren. Misschien moet het model nog een keer bijgeknipt worden, maar laat ik voorlopig even dit model volhouden en kijken of we er nog wat creatiefs mee kunnen doen.
 |
| Geen clips? |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten