Esther ontmoet haar moeder

Ik had mij al voorgenomen dat ik voortaan ook naar mijn moeder als Esther zou gaan. Om dan op zondagmiddag je opeens weer te moeten omkleden in diegene die je eigenlijk niet meer wil zijn, valt zwaar. Vandaag was het dan zover de eerste ontmoeting van Esther met haar moeder. Mijn broer Wim had mij van het station gehaald en we gingen vervolgens onze moeder ophalen. Ik had gehoopt dat ze mij gewoon zou herkennen en niet eens zou zien dat ik een pruik droeg. Helaas was die herkenning er aanvankelijk niet. Ik denk dat ze mij eerder als een nieuwe verzorgster zag. Later in de auto en bij Wim kwam die herkenning wel weer terug. We hebben lekker in de tuin gezeten. Mijn moeder vroeg voortdurend over mijn haar. Dat het wel erg lang is en dat het niet paste bij een man. Ook de kleur beviel haar kennelijk niet. Helaas viel het mij dus wel een beetje tegen. Maar ook met dit soort tegenslag moet ik leren omgaan. Het verzorgend personeel leek zich nergens aan te storen en gaven geen verraste indruk toen ik mijn moeder kwam halen.

Mijn moeder en ik