Mijn moeder is dementerend en dat is tot dusver de reden dat als ik naar haar toe kom, toch nog maar niet als Esther ga. Toch valt het mij steeds zwaarder om mij na een weekend onbekommerd mijzelf te kunnen zijn, opeens weer terug moet in mijn mannelijke verschijningsvorm. Het voelt als travestie, maar dan zonder enig plezier. En dan de werkweek natuurlijk weer...Gelukkig heb ik nu een fijn vooruitzicht, dat ik over een paar maandjes als Esther op mijn werk mag komen. Maar desalniettemin wordt de last om je weer te moeten kleden als man steeds zwaarder. Ook wat mijn moeder betreft..Dit ga ik niet lang meer zo volhouden, dat voel ik.Dus dit zal een van de laatste keren worden..Het zal toch moeten gebeuren en hopelijk blijft ze mij herkennen... Het brein van dementerenden is niet te voorspellen. Wie weet kijkt ze er zo dwars doorheen en blijft ze mij herkennen.
Gisteren ben ik nog even de stad in geweest. Ik moest natuurlijk mijn kleurenanalyse wel meteen uitproberen. Bij C&A en bij H&M een shirt gekocht in de voor mij idealen kleuren. Vandaag mijn paarse shirt aangetrokken, en ja het lijkt echt te werken. Ik voel mij er mooi in en het voelt goed.
In mijn streven om een zo volledig mogelijke vrouw te worden, die ook helemaal als vrouw in de maatschappij wordt opgenomen, kwam ik gisteren ook een aantal grappige boeken tegen die mij misschien nog wat kunnen leren. Wat dacht je van de titels "Etiquette voor de moderne vrouw", "absoluut onweerstaanbaar", "inspirerende wijsheid van vrouwen voor vrouwen" en last but not least "Het hippe meiden beauty boek". Helaas ben ik geen jonge meid meer (maar hip misschien wel .:), maar ik ben ook een beginner op "beauty gebied" dus tips kan ik altijd gebruiken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten