Hij vindt het prima. Van hem hoeft er ook niet een ceremonieel afscheid van Marco of welkom aan Esther. De collega's zijn tenslotte al op de hoogte. Maar ik mag doen waar ik mij goed bij voel. Het belangrijkste is de automatisering die is aangepast en mijn NS jaarkaart wellicht. De rest, zoals salarisadministratie, pensioenfonds e.d. is maar de vraag of dit te veranderen is (zie bericht van gisteren). Maar een nieuwe caseload, vond hij wel beter dan dat ik mijn huidige cliënten per brief zou gaan informeren. Ik kan het daar alleen maar mee eens zijn.
Toch verbaas ik mij vaak wel over de souplesse van mijn managers en dat er totaal niet moeilijk over wordt gedaan. Dat had ik destijds niet durven dromen.
Het ontroerd mij ook dat ik zulke lieve collega's heb, die oprecht geïnteresseerd zijn en met mij meedenken.
Ik werd verrast door een collega, die mij een paar ringen uit Thailand gaf, die goed bij mijn "winterkleuren" zouden staan. Dat is toch ontzettend lief? Ik prijs mij zeer gelukkig met deze collega's en mijn werk bij deze organisatie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten