donderdag 15 mei 2014

Aftellen nog 3 weken...

En dan is het bijna zover. De datum is gepland, over precies drie weken ben ik geopereerd en ben ik mijn meest gehate lichaamsdeel kwijt en heb ik er een hopelijk mooie vagina voor teruggekregen.
Het idee, maakt mij ook wel wat onrustig. Hoe gaat het allemaal verlopen en hoe zal de pijn zijn die ik ga voelen. Ik kan mij er nu nog helemaal niets bij voorstellen.

De afspraak bij de endocrinoloog die ik maandag zou hebben is vanwege de komende operatie afgemeld. Het genderteam vindt het niet nodig dat ik hier naar toe ga, omdat ik volgende week moet stoppen met hormonen. Eigenlijk geeft mij dat ook een onrustig gevoel. Inmiddels ben ik 15 maanden aan de hormonen en wat doet het met mij zodra ik ga stoppen? Wat doet dit met lichaam en geest?
Maar het moet. Het is een voorwaarde voor de operatie, dat ik 2 weken van te voren ben gestopt.
Het geeft mij ook wel weer een blij gevoel dat ik nooit meer androcur hoeft te gebruiken. Na de operatie maakt mijn lichaam geen testosteron meer aan.

Hoe moet dat met thuiszorg? Daar schijn ik niet voor in aanmerking te komen volgens het VU. Toch ga ik er nog wel achteraan. Ik ga contact zoeken met het WMO loket en bij afwijzing kan ik nog een beroep doen op mijn ziektekostenverzekeraar. Volgens mijn aanvullende verzekering heb ik recht op 9 uur hulp. Zou wellicht net genoeg zijn, om de zwaarste klusjes te kunnen opvangen gedurende de eerste weken van de herstelperiode.
Ook kan ik nog altijd particuliere zorg overwegen. Hiervoor heb ik verschillende websites bekeken.

Jammer genoeg is mijn huisarts op vakantie. Ik heb eind mei een afspraak met hem gepland.
Ik wil hem graag inlichten over wat er gaat gebeuren. En mogelijk kan hij ook nog een rol spelen  bij het krijgen van zorg..

Hoe lang duurt het voordat ik weer op de been ben en weer aan het werk kan? De afspraak bij de KNO arts wordt uitgesteld tot in juli. Maar kan ik dan weer zelfstandig met openbaar vervoer naar het VU?

Ik heb gehoord dat je een jaar niet meer mag fietsen. Nu besef ik dat ik over drie weken mijn fiets voor lange tijd in mijn kelder moet stallen en er voorlopig niet meer op kan rijden. Een raar idee.

Kortom genoeg verklaringen waarom ik al een paar nachten onrustig heb geslapen...

2 opmerkingen:

  1. Hoi Esther, fijn voor je dat het einde van je transitie in zicht is met als beloning een kers op de taart.
    Wat me wel verbaast is je informatie omtrent de operatie en daarna. Ik was destijds ook alleenstaand en woonde op 3 hoog. Ik deed gewoon mijn boodschappen en zat na 3 weken gewoon weer op de fiets. Ik vraag me af waar je aan de informatie komt dat je 'n jaar niet mag fietsen, wat een onzin. Het enige wat je in het begin niet moet doen is zware dingen tillen en schouwen. Alles onder de 10 kilo is geen probleem.
    Andere zaken zoals wondspoeling krijg je de laatste dag van je opname geleerd, dit samen met het dilateren is eigenlijk het enige waar je dan de tijd na de operatie mee bezig bent.
    Mocht je meer informatie willen hebben, je hebt mij emailadres. Als je het leuk vind, kom ik wel even langs op bezoek tijdens je opname.

    Groetjes en veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. O ja, ik heb de afgelopen nachten ook onrustig en slecht geslapen, het was namelijk volle maan. Onbewust toch gevoelig voor dit fenomeen.

    BeantwoordenVerwijderen