Hoe is het nu?

Eigenlijk was ik helemaal niet meer van plan om nog maar een blogpost te schrijven. Maar toch willen sommigen mensen graag weten hoe het met mij gaat. Daarom aan het eind van het jaar nog maar eens een update.

Mijn traject bij het VU verloopt voorspoedig. In november had ik mijn 9 maanden gesprek. Daar kreeg ik al te horen dat ik positief geadviseerd zal worden in de vergadering van het genderteam. Dat betekent dat in 2014 mijn medische traject verder van start gaat en ik hoop, ik hoop echt heel erg dat 2014 mijn jaar wordt en dat ik dan ook de grote operatie zal krijgen. Ik verlang er iedere dag meer naar.
Waarschijnlijk zal een adamsappelcorrectie de eerste lichamelijke aanpassing worden. Hiervoor heb ik in januari al een afspraak bij de KNO arts.

Van de hormonen dacht ik eerst niet veel last te hebben. Toch merk ik de laatste tijd dat de hormonen wel degelijk huishouden, ook in mijn psyche. Ik heb veel meer last van wat je zou kunnen omschrijven als stemmingswisselingen. Ik kan 's ochtends niet te genieten zijn en depressief en 's middags weer helemaal vrolijk en blij. Ik kan het nog onder controle houden, maar ik voel ook dat ik de tranen de vrije loop kan laten gaan. Beetje raar natuurlijk op het werk. Ik ben daarom blij dat ik deze emotie nog wel kan onderdrukken.
Verder heb ik steeds meer behoefte aan een relatie. Een gevoel wat ik jarenlang als a-seksueel nauwelijks heb gekend.

Ik doe er ook steeds meer aan om mijn vriendenkring uit te breiden. Ik ga op activiteiten af, wat ik vroeger nooit zou hebben gedurfd.
Ik weet nu dat ik 100% op vrouwen val. Je kan mij dus nu ook als lesbisch zien.
In deze kringen word ik goed opgevangen. Ik leer steeds meer vrouwen kennen en ik hoop dat vriendschappen kunnen groeien en wie weet kunnen leiden tot een relatie.

En deze week kregen we het geweldige nieuws dat de transgenderwet door de eerste kamer is en vanaf 1 juli een feit zal zijn. Dat komt heel goed uit, omdat mijn paspoort ook in augustus zou gaan verlopen. Heel blij dat ik dadelijk een v-tje in mijn paspoort kan krijgen.

Verder is het met het koor erg gezellig, onlangs hebben we ons kerstoptreden a-capella gedaan midden op straat. Ik hou van zingen en voel mij erg thuis en welkom op het koor. En ik heb ook veel lieve medekoorleden.

Tot zover deze update. Ik ga ervan uit dat 2014 mijn jaar gaat worden. Ik kijk vol verwachting naar dit jaar. Zou dit het jaar van mijn wedergeboorte worden?

Ik wens mijn lezers hele fijne kerstdagen en voor iedereen een prachtig 2014!

Liefs,

Esther