Het was weer tijd voor een bezoek aan de endocrinoloog en de psycholoog. Mijn eerste afspraak met de endocrinoloog stond gepland om 15.30 uur. Toen ik even voor 15.00 uur mij meldde bij de nieuwe receptie van het genderteam, kwam mijn psycholoog er net aan. Hij vroeg of ik nu al tijd had om met hem in gesprek te gaan, die endocrinoloog wacht maar even als we nog niet klaar zijn...
Het was een postitief gesprek. Met mijn deelname aan het popkoor, maakte ik een goede beurt bij mijn psycholoog. Hij vroeg waar ik volgend jaar wil staan in mijn ontwikkeling, afgezien van het fysieke. Ik antwoordde dat mijn ideaal zou zijn, dat ik veel biologische vriendinnen zou hebben, waar ik allerlei leuke dingen mee zou doen, zoals vriendinnen doen. Gezellig winkelen, uitgaan, uit eten gaan, filmpje kijken enz. Hij vond het kennelijk een verrassend antwoord, maar wel een prachtige uitdaging voor mij. Dus nu moet ik toch er echt aan gaan werken om deze wens uit te laten komen.
Ik vroeg hem nog naar de adamsappelcorrectie, maar daarvoor moest ik wachten tot de coördinator Jos, weer terug zou zijn, maar mogelijk kan dit pas na de geslachtsoperatie. Hij gaat het in iedergeval voorleggen. Mijn verwachtingen dat ik rond augustus september 2014 geopereerd zou kunnen worden, werden door mijn psycholoog getemperd. Het zou kunnen, maar het kan ook nog zes maanden langer duren voordat ik aan de beurt ben. Ik moest mij niet teveel blind staren op augustus/september, want anders zou de teleurstelling dadelijk misschien te groot zijn. Ook vroeg hij of ik nog voornemens ben om een borstvergroting te nemen. Het werd mij weer verteld dat de kosten voor eigen rekening zijn en dat ik deze ook buiten het VU zou mogen laten doen. Ik ben zeker van plan om een borstvergroting te laten doen als het resultaat van de hormonen tegenvalt. Voorlopig moet ik hier het effect nog even van afwachten. Ik begreep dat we bij de volgende afspraak hier op terug zouden komen. Dus die borstoperatie zou best wel eens de eerste lichamelijke aanpassing kunnen worden. In iedergeval na afloop van de reallife fase.
Na afloop van het gesprek met de psycholoog dat ongeveer 40 minuten had geduurd, mocht ik nog even plaatsnemen in de nieuwe wachtruimte. Had ik mooi de tijd om de vragenlijst voor een groot deel in te vullen, die ik van de receptie had meegekregen.
Kwartiertje later kwam de endocrinoloog. Een man dit keer. Ik heb kennelijk iedere keer iemand anders. Hij vroeg mij hoe ik het hormoongebruik had ervaren. Ik vertelde hem dat ik er geen last van had, maar dat de borstgroei wat mij betreft wel wat meer zou mogen zijn. Ook gaf ik aan dat ik in de afgelopen periode verschillende keren 's nachts een erectie had gehad en dat ik daar niet zo gelukkig mee was. Hij zag in de computer dat mijn testosteron de vorige keer erg laag was. Hoewel het niet de oorspronkelijke bedoeling was, vroeg hij of ik opnieuw wilde bloedprikken om het testosteronpercentage opnieuw te meten. Als dit inderdaad gestegen zou zijn, zou ik een hogere dosis Androcur kunnen krijgen. Verder bleek mijn bloeddruk weer normaal te zijn. Helaas kon de arts ook geen noemenswaardige groei van mijn borsten waarnemen. Maar zo, vertelde hij, je kan pas na een jaar een inschatting maken hoe de borstgroei zich ontwikkeld. Na 3 jaar is het maximum effect bereikt.
De vitamine D moet ik blijven slikken. Dat is volgens de arts ook goed tegen botontkalking.
Na het gesprek met de endocrinoloog weer bloed gaan prikken. 3 buisjes dit keer. Vroeger viel ik altijd flauw bij bloedprikken. Nu is het al een paar keer goed gegaan, zonder enig probleem. Zou dit misschien ook een gunstig effect van hormonen kunnen zijn?
Over 2 weken mag ik naar de uitslag informeren.
Weer terug naar de receptie en een nieuwe afspraak gemaakt over 3 maanden. Vragenlijst ingeleverd en toen naar de apotheek voor een nieuwe voorraad hormonen.
Voorlopig kan ik weer vooruit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten