Het gaat beginnen!!!

Om 10.30 uur meldde ik mij bij het genderteam. Ik wist dat ik bloedprikken en een botscan op het programma had staan. Mijn gegevens werden in de computer bij het VU aangepast, van man naar vrouw. En ook mijn mannennaam werd aangepast in Esther. Ik ben nu bij het VU in iedergeval officieel “vrouw”.

Waar ik stiekem al op hoopte, bleek ook zo te zijn: vanaf nu mag ik starten met de hormonen!

Ik kreeg een paar informatiebladen in mijn handen gedrukt, die ik nog even goed mocht doorlezen.

Hierin stond uitleg over het hormoongebruik en de te verwachten resultaten en de duur van dat proces. Ik ga pas na 3 maanden van gebruik pas wat merken van de effecten.

Ik werd opgeroepen door een arts, die eerst met mij in gesprek ging over mogelijke gezondheidsklachten of klachten die ik in het verleden heb gehad. Daarna moest ik mij ontkleden, omdat ze mijn borst- en heupomvang moest meten. Ook werd mijn bloeddruk gemeten, deze was iets te hoog..:-(, dus daar moet ik wel voor oppassen. Daarna schreef ze een recept uit voor de eerste 3 maanden Cyproteronacetaat (om de testosteron te verminderen) en pleisters voor de oestrogeen.

Hierna moest ik naar receptie F voor de afdeling radiologie voor de botscan. In een grote lege wachtkamer moest ik nog even plaatsnemen, toen de deur van een kamertje openging en “mevrouw van Santen” werd geroepen. Ik moest mij weer uitkleden. Ik mocht niets van metaal dragen. Dus oorbellen uit, Beha uit, schoenen uit. Mijn panty en onderjurk mocht ik aanhouden. Ik moest doodstil liggen onder een scanapparaat. In verschillende poses, benen op een verhoging, kussen onder mij uit gehaald, benen met tape bij elkaar gebonden enz.

Van het genderteam had ik om mij in de wachttijd nuttig te maken, weer verschillende vragenlijsten meegekregen. Kwam goed van pas, want hierna ging ik naar de apotheek voor het ophalen van de medicijnen. Het tempo lag niet hoog, ik heb daar minstens een half uur moeten wachten, voordat ik bij het loket mocht komen.

Even was er bij mij wat verwarring, want de apotheekmedewerker wilde mij alleen medicijnen voor de eerste 2 weken meegeven. Blijkt dat ik voor de resterende periode dit via een meegegeven recept bij mijn eigen apotheek kan ophalen tegen het eind van de eerste 2 weken. I.p.v. 30 pleisters zou ik er maar 4 meekrijgen (2 pleisters per week). Bij thuiskomst bleek de apotheekmedewerker zich kennelijk te hebben vergist, want hoewel er 4 op het etiket stond, zaten er, tot mijn vreugde, 8 stuks in. Zo heb ik in iedergeval al een reserve voorraad voor als het nodig is.

Toen de ingevulde formulieren weer ingeleverd bij het genderteam. Van Jos kreeg ik een adres in Haarlem voor een behandeling tegen de baardgroei bij Demercis Deircis huidtherapeuten. De kosten krijg ik vergoed via de zorgverzekeraar. Dus daar ga ik binnenkort maar eens een afspraak maken. Mogelijk gaat dit meer resultaat opleveren dan de LHE behandeling die ik al 21 maanden krijg. Er was al een vervolgafpraak gepland met mijn psycholoog in april en met de arts in mei.

Het bloedprikken was de reden dat ik de hele ochtend nog niet gegeten of gedronken had. Op naar receptie P , waar ik weer een nummertje moest trekken om voor het bloedprikken opgeroepen te worden. Eerst opgeroepen voor de receptie, daarna weer wachten voor het daadwerkelijk prikken.

Bij binnenkomst vertelde ik maar direct dat ik meestal flauwval van bloedprikken. Ze plaatste de stoel in ligstand en begon een heel gesprek tijdens het prikken, zodat ik was afgeleid van het bloedafnemen. Het hielp goed, want ik merkte er nauwelijks wat van.

Het eerste waar ik hierna op afvloog was de koffieautomaat. Eindelijk vocht en cafeïne.

Ik ben heel blij, want het is eindelijk zover. Eerder dan verwacht ga ik vanaf morgen starten met de zo enorm gewenste hormonen!