Confrontatie met de spiegel

Wat ik altijd wel zal betreuren is mijn gebrek aan eigen haar. De wetenschap dat ik nooit zo'n mooie volle haardos van mijzelf zou kunnen krijgen, is ook een reden geweest om jarenlang in de kast te blijven. Ik zag mijzelf niet met een pruik rondlopen en dacht dat het geen gezicht zou zijn.
Maar inmiddels weet ik wel beter. Maar evengoed baal ik er vaak genoeg van dat ik op haar gebied "beperkt" ben. Zo is er binnenkort een Lady's shopping day in Haarlem, wat mij best leuk lijkt om mee te doen. Maar dan lees ik in het programma o.a. "haaradvies van een styliste". Ja, leuk...:-(
Ook word ik iedere avond weer met mijn mannelijke ik geconfronteerd als ik mijn pruik moet afzetten en mijn gezicht heb gereinigd. En ook daar baal ik van. Ik wil mijn mannelijk evenbeeld niet zien. Ik wil een vrouwelijk gezicht zien met een leuk kapsel.
De hormonen gaan straks mijn gezicht meer vervrouwelijken. Ik hoop dat het effect goed te merken zal zijn.
Nu nog wachten op een medicijn die de haargroei op het hoofd weer gaat stimuleren...