Een jaar later

Gisteren was de laatste dag dat ik een jaar geleden nog als man was verschenen. Na afloop van de werkdag besefte ik dat ik voortaan helemaal als vrouw zou gaan leven.
Ik had de laatste weken van het jaar verlof om dan per januari 2012 helemaal klaar te zijn als ik naar het werk zou gaan.
Inmiddels is het een jaar later en heb ik weer de laatste weken verlof (m.u.v. een dag na kerst). En dit keer kijk ik terug op een jaar leven als vrouw. Wat een bevrijding is het geweest. Geen dag dat ik terugverlangde naar mijn leven als man. Mijn grootste wens op dit gebied is, dat ik volledig een vrouw kan zijn en er niet iedere keer geconfronteerd word met mijn trans-achtergrond. Maar ik besef dat ik het ultieme nooit zal bereiken. Dat is nu eenmaal de pest, als je in een verkeerd lichaam zit.
Maar ik streef naar een resultaat dat hierbij het dichtstbij komt. En als ik dat bereik, dan heb ik alle redenen om erg gelukkig te zijn.