Biechtmoeder

Ik heb een gesprek met dhr. P. Een nieuwe cliënt voor mij. Tegen het einde van het evaluatiegesprek zegt P opeens: "U ziet er goed uit, mag ik dat zeggen?" Ik was een beetje verbluft van deze plotselinge opmerking. "Nou dank u", antwoordde ik terug. Vervolgens vraagt hij of ik al ver in het proces zit. Hmm, dat is weer een beetje een afknapper. Hij had dus toch wel door dat ik geen biologische vrouw ben. Maar dat is niet zo vreemd, want mijn stem verraad mij sowieso. Ik had niet echt mijn best gedaan om hoger te praten. Ik vraag hem of hij enige bekendheid heeft met transgenders. En ja hoor, daar kwam de tweede bekentenis in een week tijd. Dhr. P. blijkt zelf ook graag dameskleding te dragen. Maar nee, hij durfde er niet mee naar buiten te komen. Hij wilde ook niet dat zijn vrouw het zou merken. We hebben nog een leuk gesprek gehad over het onderwerp. Ik begin bijna tot een soort biechtmoeder te ontwikkelen. Een grappige bijkomstigheid van mijn werk, dat ik op deze manier een stimulerende invloed kan zijn op anderen om er uiteindelijk ook mee voor de dag te komen.

(overigens is de letter P gefingeerd, het was namelijk R :)