Zoals jullie weten omschrijf ik mijn transitie als een reis. Een reis van man naar vrouw. Ik ben nu een jaartje onderweg en ben al goed opgeschoten. Wie had nou kunnen denken dat ik alweer 5 maanden fulltime als vrouw leef. Ja, en daar wil ik het nu net over hebben. Wat is dat "als vrouw leven". Dat ik eruit zie als een vrouiw, dat ik graag de Libelle lees, maakt mij dat nu een vrouw? Ik wil meer, maar ik zit een beetje vast en ik weet niet goed hoe ik verder kan gaan. Natuurlijk we hebben de medische kant via het VU, die zorgen dadelijk voor de fysieke verandering. Maar veel belangrijker is naar mijn mening de psychische en sociale ontwikkeling. En mogeliijk kan de een niet zonder de ander. Misschien voel ik mij meer vrouw, als ik ook meer vriendinnen zou krijgen. Maar ja, makkelijk gezegd, maar zie ze maar te krijgen... Daar moet ik toch op de een of andere manier voor in actie komen, maar hoe? Het bezoeken van bijvoorbeeld een "vrouwenwoensdag" is leuk, maar het zijn eenmalige ontmoetingen. Belangrijker is als het bijeenkomsten zijn, waar je dezelfde vrouwen met regelmaat ziet. Een "singlevakantie" dan misschien weer? Ik heb in het verleden als "man" met veel plezier meegedaan aan singlereizen naar o.a. Syriƫ, Jordaniƫ, Griekenland en Costa Rica. Hoe zou het zijn als ik mij weer eens aanmeld? Ja, dan zit ik weer met het legitimatieprobleem. Hoe word ik geregistreerd? Maar het is een optie. Kortom ik heb dit station nog lang niet verlaten. Er valt nog een hoop te ontdekken in deze reis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten